De laatste drie dagen :(

Ben nu allang weer thuis, maar toch nog maar even beschrijven hoe de laatste drie dagen waren (geweldig!). Na een week weg met Mathijs en een drukke UIT heb ik daar nu eindelijk tijd voor. Na de busreis vanaf Chitwan zijn we naar het hostel gegaan waar Daphna al een week had gezeten voor het programma. Helaas waren er niet genoeg twee persoonskamer, dus kregen we voor de eerste nacht een vijfpersoonskamer voor Kim (een vriendin van Daphna die net was aangekomen in Nepal), Daphna, Sven, Nathan en mij. We zijn met z'n allen (ook Nadine, Maud, Katrien en Tim) een restaurantje gaan opzoeken. Hadden een heel gezellig restaurantje gekozen en het eten was goed. Ik vond dat ik voordat ik naar huis ging nog een sizzler moest uitproberen dus nam een veg sizzler (het vlees vertrouwde ik niet helemaal). Toen we allemaal ons eten hadden gekregen ging het licht uit en kregen we kaarsen heel knus, helaas deed de energie het al snel weer. Daarna moesten we afscheid nemen van Tim en Katrien, omdat die 's ochtends vroeg zouden vertrekken naar hun school terug. Wel raar al dat afscheid nemen van mensen die je in een maand zo goed hebt leren kennen. Na het afscheid ging iedereen snel naar z'n kamer om te slapen.

Om half 5 ging de volgende ochtend de wekker voor Sven en mij. In het donker aankleden en klaarmaken om niemand anders in de kamer wakker te maken en toen snel in een dure taxi naar het vliegveld voor de bergvlucht! Op ons ticket stond dat we om half 7 zouden vliegen en een uur van te voren aanwezig moesten zijn, helaas was toen het vliegveld nog niet open. Toen om 7 uur het vliegveld openging was het snel inchecken en dan wachten bij de gate. We bleken met een hele groep belgen te vliegen, vet grappig. In een busje naar het vliegtuigje gebracht en tijdens het wachten kregen we te horen dat de top van de Mount Everest nog niet zichtbaar was. We konden een half uur wachten met de hoop dat het beter zou worden en dat deden we, ondertussen pratend met de belgen. Na een half uur was de top zichtbaar en konden we het vliegtuig in. Spannend spannend spannend. Samen met Sven zat ik helemaal achterin het vliegtuigje. Het uitzicht over de stad die je nu beter kent en over het land zijn al prachtig en uiteindelijk komen boven de wolken de eerste toppen inzicht. Prachtig, geprobeerd foto's te maken en dacht eerst dat het niet lukte maar achteraf zijn ze nog best mooi. Per twee mochten we in de rij gaan staan om vanuit de cockpit foto's te maken van de Mount Everest. Zo mooi, waaah ik heb gewoon de Mount Everest gezien! Echt geweldig! Terug op je plaats kon je hem ook nog even zien en kon je ook van andere toppen genieten. Voor het eerst in de moesson waren de toppen van de vier grootste bergen zichtbaar, we hadden dus heel veel geluk! Daarna langzaam terug vliegen, het was geweldig, zeker het geld waard!

Terug in Kathmandu gingen we met de taxi naar het hostel terug voor een lekker ontbijt van tomatentoast en bananenpancake, mjamjam. Daarna wat uitgerust, op durbar square rondgelopen en de spullen verhuist naar een tweepersoonskamer (met sven). Daarna gingen we per riksja (blijft grappig) naar Pashupatinath,het hindoecrematorium. De oude tempels (waar we niet in mochten), de markten (het was feest) en de verbrandingsplaats waren zeer indrukwekkend. Aan de overkant van de verbrandingsplaatsen kun je rustig zitten en naar het ritueel en de rouwende families kijken. Heel speciaal. Daarna nog even rondgelopen langs de tempels, verjaagd uit een hindoegedeelte en over de markt gelopen (waar ik henna heb laten zetten) terug in een taxi naar het hostel (de taxi was verdwaalt dus wij heel goedkoop). Na wat rust gaan eten in een restaurantje boven Durbar square iets gaan eten (mm eiercurrie) en na het eten wat gedronken en lekker gaan slapen.

De volgende ochtend eindelijk weer uitslapen en wakker worden wanneer ik wil :). Lekker koud gedouched en toen op het dakteras ontbeten en gelezen. Met de taxi naar Patan en daar door een gids rondgeleid. Hij liet ons veel mooie plaatsen zien en een voordeel aan een gids is dat je in een uur/ anderhalf uur de hele stad hebt gezien. Was mooi, maar na al die Durbar squares heb je het wel gezien en het spijt me, maar ik vind ze allemaal op elkaar lijken. Door de gids meegenomen naar een klein vies binnenplaatsje om thee te dirinken in een nog kleiner café. Wel heel leuk om daar te zitten, omdat je je dan minder toerist voelt. Samen met de gids nog gepraat en thee gedronken (lekker! Nepali (melk)thee!). Daarna zelf nog even in Patan rondgelopen en geshopt, wat gegeten en toen met de taxi naar de bioscoop :). Met z'n allen naar Harry Potter! Heel raar de goedkoopste plaatsten zijn helemaal achteraan en de duurste vooraan.. Voordat de film begint nog even een ijsje op, de bioscoop zit in een groot westers winkelcentrum dus alles is heel modern. Voor 3,20 een 3D-film kijken is super leuk :). De film was heel gaaf en het was heel gezellig :). 's avonds laat terug naar het hostel, om daar nog wat te eten en te drinken met z'n allen op het dakteras en te genieten van mijn laatste avond in Nepal.

De volgende dag redelijk vroeg op om mijn tas in te pakken. Voor 12 uur moeten Sven en ik de kamer uitchecken. Nadat de tas ingepakt was (yes het past :)) gingen we uitchecken en het duurde heel lang voordat we alles betaald hadden, omdat alles op verschillende rekeningen stond en we uit moesten zoeken wat wie gegeten/gedronken had. Na al dat gedoe zijn Sven en ik de stad ingetrokken om de laatste souvenirs te verzamelen en nog even van de drukte en het sfeertje van Kathmandu te genieten. Nadat we alle souvenirs verzamelt hebben met de taxi terug naar het hostel en nog wat gegeten. Daarna afscheid nemen van Nadine, Maud, Daphna en Kim en in de taxi naar Rajesh. Bij Rajesh de laatste dingen ingepakt die ik daar had achtergelaten,wat gegeten, gekletst en toen was de tijd voor mij aangebroken om weg te gaan (Sven zou drie uur later vliegen). Van Rajesh en zijn vrouw kreeg ik nog een afscheidstika en een buddhabeeldje voor geluk en toen was het de taxi inladen en instappen, zwaaien en op weg. Mijn laaste blikken op Kathmandu werpen tijdens de file en afscheid nemen van Nepal. Zo raar. Op het vliegveld snel ingecheckt (binnnen 20 min) en mijn laatste Nepali thee gehaald van mijn laatste geld. Al snel kon ik het vliegtuig in stappen. Zat tussen twee nepaleense mannen in op weg naar Doha, Quatar, veel geslapen en de ene naast me zitten porren. Op Doha moest ik even wachten dus heb gelezen en gepuzzelt en daarna opnieuw het vliegtuig in. Dit vliegtuig was bijna leeg dus had lekker veel plek. Weer veel geslapen (bijna van opstijgen tot landen) en wat gegeten. Heerlijke vlucht. Op Frankfurt moest ik wel even wachten en heb gewoon bij de gate gezeten. Ik had geen zin om met mijn zware tassen (had een hele grote plastic tas met souvenirs extra bij me) rond te zeulen. Opnieuw beetje gelezen en muziek geluisterd en toen het laatste vliegtuig in. De laatste korte vlucht naar huis. Op schiphol aangekomen moest ik nog even wachten op mijn bagage en gelukkig het was er! Daarna snel naar mijn ouders en Mathijs toe die me opkwamen halen. Toch wel fijn om weer thuis te zijn, vooral de warme douche was erg prettig. Nu ik dit allemaal aan het typen ben, ga ik Nepal weer een beetje missen. Met een lassi rustig op het dakteras zitten, eten bij kaarslicht bij mijn gastgezin, de gezelligheid en het sfeertje. Zeker ga ik nog een keer terug, dit vergeet ik nooit meer!!

Chitwan

's Ochtends vroeg op (5 uur) en klaar maken voor vertrek. Na mijn backpack op mijn rug gehesen te hebben en wat spullen bij Rajesh achter te hebben gelaten gingen we op weg naar de bus. Als je in een minibus stapt met twee personen en een backpack is dat minibusje gelijk vol en krijg je niet zo vrolijke blikken van je medepassagiers, maar ach die zie ik toch nooit meer terug. Eerst alle bagage op de verkeerde bus gehesen, dus kon alles er in de regen weer af en op zoek naar de goede bus. Gelukkig kon daar de bagage wel in de achterklep en daarna op weg. 6 Uur rijden naar Chitwan is lang en al helemaal als blijkt dat na een half uur je mp3 leeg is, gelukkig kan ik wel slapen in bussen. Na een ontbijtstop mijn andere mp3 uit mijn tas gevist en toen de rest van de rit. In Chitwan aangekomen werden we gedropt op een busplaats in de middel of nowhere. Van hieruit gingen we in twee jeeps (openachterkant waar wij zaten met zeiltje erover want regende nog steeds) naar het hotel. We hadden een heel schattig hotel, met allemaal kleine lemen twee onder een kap- huisjes en iedereen had met z'n tweeën één huisje (ik met Sven). In dat huisje stonden gewoon twee bedden met klamboe, een nachtkastje en er zat een kleine badkamer (met westerse wc!! en koude douche) bij. We kregen gelijk een lunch van macaroni met kaas en was groenten (mjam mjam), daarna wat vrije tijd en naar een dropje in de buurt gegaan. Heel veel leuke winkeltjes met souvenirs dus al flink geshopt. Daarna nam de gids ons mee voor een rondleiding in de buurt en bij de olifantenstallen. Was wel leuk, alleen de olifanten zaten met hun voorpoten zo vastgeketend dat ze amper konden lopen, echt heel zielig. Ineens had de gids ontzettend haast: er was een neushoorn in de buurt gespot. Dan zie je pas hoeveel toeristen er in de buurt rondlopen, foto's gemaakt en naar de idiote jappaners/chinezen gekeken met hun telelenzen en schreeuwbekken. Opeens kwam iedereen terug rennen, roepend dat we in bomen moesten klimmen, help? Maar er was niets aan de hand. Naar de rivier gelopen om de zondondergang te zien, helaas was het daar iets te bewolkt voor, wel een lekkere lassi gedronken (waar we drie kwartier op hebben moeten wachten). In het hotel kregen we dahlbath en toen snel naar een cultureel iets. De stokkendansen waren super indrukwekkend! In het donker in de jeep terug en snel slapen want de volgende dag stond het ontbijt om 7 uur klaar. Na het ontbijt op weg naar de olifantenrit door de jungle. Helaas goot het dus waren al kletsnet voordat we de olifant opgingen ondanks de poncho (dank je Sander, nu bleef in ieder geval mijn t-shirt droog). Toch was het wel mooi, ondanks dat de olifanten geslagen werden en de hoeveelheid toeristen op andere olifanten. En heel bijzonder: we hebben een moederneushoorn met haar jong gezien! Na anderhalf uur snel terug naar het hotel om te drogen. Daarna geluncht en toen was het gelukkig droog voor de kanotocht. Dat was echt heel relaxt, in de zon in een kano (halve uitgeholde boom) achterover zittend naar de omgeving kijken. Twee krokodillen gespot en wat olifanten met hun beheerders. Heel mooi en ontspannend. Daarna door naar het breeding centre, de jonge olifanten bekijken. Was niet zo heel bijzonder, je kunt hetzelfde zien in de dierentuin, ook van een afstandje foto's maken. Er was een tweeling van 2 jaar, de enige tweeling (derde in de wereld) waarbij beide jongen nog leven. En een olifantje van 2 maanden, wel lief, alleen jammer dat alle moeders weer zo verschrikkelijk vastgeketend zitten. Na het breeding center opnieuw naar de rivier voor de zonsondergang, deze keer zonder wolken en erg mooi. Terug naar het restaurant voor eten en slapen. Ging na het eten als eerste terug naar het huisje om te douche, doe ik de badkamer open zit er een reuze spin op de muur, iets groter dan mijn handpalm. Getverrederrie. Ik snel Gareth roepen, maar die kon ik niet vinden, alleen Sven. Dus die is de rest gaan halen, iedereen wilde de spin zien en na een hoop gegil ging Nathan hem proberen te vangen (dood slaan is geen optie). Na een tijdje lukte dit eindelijk en heeft hij hem buiten uitgezet, dank je Nathan je bent mijn held! Daarna snel douche en slapen. De volgende dag was er al vroeg een birdwatching, die niet door zou gaan als het regende. Natuurlijk begon het te regenen toen we 2 min op pad waren. Er scheen een neushoorn in de buurt te zitten dus daar ging onze gids halsoverkop achteraan terwijl wij het liefst terug wilden. Op een moment kregen we de opdracht: als de neushoorn komt, down. Ja wat down: op de grond liggen, op je hurken, zitten, naar de rivier rennen??? Help? De gids verdween met twee jongens het bos in op zoek naar de neushoorn die niet gevonden werd en wij stonden daar in de regenen doorweekt te worden. Heel fijn. Toen de gids eindelijk terug was moesten we door de modder terug naar het hotel, De kleding die je aan had stonk daarna zo erg dat ik het pas in NL weer uit de plastic zak haalde om gelijk in de wasmachine te doen. Mm heerlijk chitwan modder geur. Daarna was er ontbijt en moesten we de spullen pakken om weer van de terugreis te genieten. Onderweg kregen we nog een lekke band of iets in de richting, dus een uur in de brandende zon langs de weg gezeten, maar ja daarna waren we wel in Kathmandu terug.

Laatste dag lesgeven

Hallo allemaal,

Donderdag (28-07) was mijn laatste dag op de school en bij mijn gastgezin. De eerste 2,5 uur moest ik gewoon lesgeven. Het de winnaars van mijn verhalenwedstrijd per klas bekend gemaakt en cadeaus gegeven (dank je wel Ans!), spelletjes gedaan en foto's gemaakt. Daarna was het wachten tot de regen over was, zodat we mijn afscheidsceremonie buiten konden doen. Na een uurtje was het droog en werd buiten alles opgesteld. De kinderen mochten eerst om de beurt mij een tika geven en daarna de leraren en jawel hoor ik had een reuze tika! Daarna kwamen de kinderen met bloemen en cadeaus ('zesde klas jullie mogen nu de bloemen aan miss Nita geven!' 'Wij hebben geen bloemen' oeps ze vinden me niet aardig meer), toen nog een aantal speeches (waaronder één van mezelf) en als laatste op de foto met elke klas en de leraren. Was echt super leuk. Heb ook nog een certificaat en houten blok met koperen plaatje van de school gekregen, echt heel bijzonder! Ik was toch belangrijker voor de school dan ik het idee had gekregen. Daarna nog snel mijn spullen inpakken (geholpen door mijn huismoeder), thee drinken met de principal en toen in de taxi naar Maud en Daphna. Nadat ik daar ook nog (half onder dwang) wat moest eten konden we op weg naar Rajesh in Kathmandu. Leuk om iedereen daar weer te zien en in ons stamrestaurant wat gaan eten met z'n allen. Daarna snel gaan slapen.

Raften, Namobuddha, laatste dagen lesgeven!

Heeey allemaal!

De vorige keer op internet deed deze site het niet, dus vandaar dat het even geleden is. (Heb wel uur met Mathijs kunnen skypen :)). Weet niet meer precies waar ik gebleven was, maar begin wel met het raften. Vertrok vrijdag na de lessen met Maud, Daphna en een volle rugtas naar Kathmandu. We zouden met de hele groep bij Rajesh (die man die ales organiseert) eten en slapen. Iedereen moest iets te eten meenemen, dus ik was in Bhaktapur op zoek gegaan naar pasta en saus. In Kathmandu nog verse groenten gekocht en toen met de vrouw van Rajesh pasta en saus gekookt. En weet je het was nog gelukt ook! Voor de rest waren er typische nepaleense gerechten, engelse (witten bonen in tomatensaus), Nederlandse (pannenkoeken!!!), en geitenvlees op de bbq. Was lekker en geitenvlees en buffalovlees is goed. Heb zelfs longen gevuld met ei en aardappel (lekker!!!) op en een stukje geitenlever (bleeh). Na heerlijk gegeten te hebben, hebben we nog lang doorgepraat en liedjes gezongen buiten bij het vuur, echt super gezellig. Daarna met Nadine op een matrasje op de grond heerlijk geslapen en om half 6! op. Erg vroeg maar gelukkig konden we in de bus verder slapen. Na een lange hobbelige rit kwamen we eindelijk aan op de bestemming waar we zouden beginnen te raften. Het water zag er heel angstaanjagend uit, maar eenmaal in het bootje viel het harstikke mee. Zaten met 8 mensen en twee gidsen in een boot. De gidsen vertelde ons wanneer en hoe we moesten roeien. Daartussen konden we rustig van de omgeving genieten. Ondertussen vonden de gidsen het erg grappig om ons nat te spetteren met ijskoud water en met de peddels op onze kop te slaan, erg fijn. Ondertussen hadden we eens stop op een zandstrandje (waar de foto's zijn gemaakt). Iedereen maakte dus foto's, ben in het water gesleurd door een gids (dank je ik had nog droge plekken -.-). En toen weer verder. Na in totaal 2 uur geraft te hebben stopten we bij een restaurantje waar we konden omkleden en dahlbaht konden eten. Daarna met een gewone bus terug, echt doodeng! Die mensen rijden daar als gekke over smalle kronkelende bergweggetjes en elkaar inhalen en alles. De terugreis was gewoon enger dan het raften! Maar heb het overleeft, in Kathmandu nog de bus naar Thimi zoeken en werd van hot naar her gestuurd, maar uiteindelijk gevonden en in Thimi beland. Daarna duurde het nog een uur voordat ik werd opgepikt bij Maud en Daphna, want kon niet alleen naar Bode (waar ik verblijf) lopen. Thuis nog wat Dahlbath en toen snel slapen. De volgende dag weer lesgeven. Nu wel weer gewone lessen en ging goed. Maandag hetzelfde, weer lesgeven en ging ook goed. Vooral in de vijfde klas was het erg gezellig. Na de klassen naar Maud en Daphna en op weg naar Dhulikell met de bus. Daar aangekomen in de regen op zoek naar een hostel, een smerige afgewezen en een goede gevonden. Zaten bij een gezin in het huis bij een hele blije en trotse opa. Was erg gezellig, goed geslapen en heerlijk gegeten h(heerlijke bananenpancake). De volgende ochtend werden we wakker met regen, dus geen uitzicht van de bergen en zonsopkomst voor ons. Dat was jammer, maar konden we wat langer slapen. Daarna met Nadine, Maud, Daphna en Nathan begonnen aan de hike naar Namobuddha. Onderweg een gouden buddha, de Kali tempel en Kavra bezocht. Was een erg mooie wandeling, hebben er vier uur over gedaan en toen eindelijk Namobuddha bereikt, net voor de regen. Wat gegeten (konden alleen noedelsoep krijgen, ben er niet zo dol op) en toen het klooster gaan bezichtigen. We konden even meekijken bij een gebed/meditatie, erg indrukwekkend en toen kwam een monnik ons vertellen dat hij mijn camera had gevonden. Die opgehaald en naar de bus gerent. Uiteindelijk kwam die een half uur later, dus nog even heerlijk thee gedronken. De hele weg naar Banepa (1 uur) moesten we staan in de bus, de rest van de tocht naar Thimi gelukkig wel zitplaatsten. In Thimi kwamen we mijn Principal tegen dus achterop de scooter (met een tussenstof van een half uur bij zjin zus) teruggebracht naar mijn kamer. Rustig Water for Elephants gekeken, gegeten en snel geslapen. Vandaag weer lessen, de derde, vierde en vijfde klas waren leuk, maar de zesde een ramp. Debateren is nog te moeilijk voor ze dus was een slechte les. Maar goed, daarna even rustig en nu in een internetcafe op skype met Mathijs en mijn ouders en jullie op de hoogte houden. Ondertussen is er al 2,5 uur voorbij (ooh jee wel 60 cent!) en moet ik snel naar huis voordat het donker wordt! Doeg allemaal!!

Kusjes Nienke

Vakantie?!

Hallo allemaal, daar ben ik weer :),

Zit weer in het zelfde internetcafe als de vorige keer en de eigenaar is erg aardig (misschien beetje te aardig..). Maar goed ik kan weer verhalen kwijt. Tegenwoordig ben ik als enige leraar op school als ik van 10 tot ong kwart voor 11 moet lesgeven. Erg vervelend, want alleen krijg ik de klas niet stil en iets printen of zo is dan niet mogelijk. Maandag was de eerste dag alleen en was rampzalig, toen ik het schoolhoofd daarop aansprak (hij had beloofd dat er bij de lessen een andere leraar aanwezig zouden zijn) deed ie een beetje vaag. Maar ja, Na ruim twee weken in Nepal weet ik dat dat de normale doen is van nepalezen. Vage jongens die Nepalezen :p. Dinsdag kwam er gelukkig na 20 minuten wel een andere lerares binnen en samen kregen we de klas ongeveel stil. De uitspraak van die kinderen (en de leraren) blijft ontzettend slecht. Ben ze de u-klank aan het leren, best grappig en gaat steeds beter, begin het verschil tussen sun en son te horen. Woensdag had ik een dag vrij gevraagd om naar een klooster bij Banepa te gaan, Namabouddha. Helaas ging dit door de regen (dan geen prettige wandeling van 2 uur) en het niet lekker voelen van ons alle drie niet door. Ik had alleen beetje migraine die met behulp van een smelttablet (lang leve die dingen) snel over was. Wel hebben we heerlijk in Bakthapur ontbeten. Naja Daphna en Maud hebben ontbeten, ik had al dahlbath op en heb dus alleen milktea (heerlijk!) en fruitcurd (nog lekkerder, soort bavroi yogurt met fruit erg lekker! specialiteit van bakthapur). Daarna even naar het postkantoor, maar heeft voor mij geen zin om kaarten te versturen, want die komen (als ze al aankomen erg twijfelachtig in dit land) pas over twee a drie weken aan. En daarna met de bus naar huis. Thuis dvd (kung fu panda 2) gekeken met het meisje van het gasgezin tot mijn hoofdpijn was gezakt. Daarna naar buiten, Bode, het plaatjes waar ik verblijf, ontdekken. Het is een heel klein dorpje waarin iedereen me aanstaarde (wow een blanke!). Heb een pak koekjes en twee mango's gekocht. Was zo snel het dorpje weer uit dat ik ook nog maar even dvd's ben gaan inslaan in Thimi. 50 cent voor een origneel en 25 cent voor een kopie :p. Daarna weer terug naar mijn kamer en bij het gastgezin gezeten tot het eten. Vandaag weer lesgegeven, weer helemaal alleen en ging dus niet zo goed. Maar ja, volgende week beter. Verveling begint een beetje toe te slaan. Heb de omgeving gezien en Daphna en Maud moeten werken. Heb vanaf 11 uur eigenlijk niets meer te doen. Dus maar internetcafe opgezocht. Verhaaltje typen, skypen, foto's uploaden enz. Naja dat was het wel weer voor vandaag! Tot de volgende keer!

Kusjes Nienke

Eerste week lesgeven voorbij

Heeey allemaal!

Net al twee uur op het internet gezeten, maar was zoo sloom en mijn camera deed het daar niet dus nu een internetcafe opgezocht. Zat eerst bij een familie waarvan ik nog niet precies weet wie ze zijn, maar de man loopt op school rond af en toe en in het uis waar ik verblijf. Okee waar was ik gebleven... De naam van de school is english popular glorieland school (of iets in die richting). Dat observeren was dus niet observere. De eerste les ging de leraar weg en zei die dat ik maar met de kinderen moest praten. De rest van het uur is hij niet terug gekomen en had ik alles gehad wat ik in mn hoofd had voorbereid. Het was de 6e klas (rond 12 jaar) en het enige wat ze wilde was over voetbal praten, nou ja prima toch :p. Dus zonder voorbereiding gelijk 3 lessen gegeven (naja met de kinderen gepraat). Ging best wel belabbert maar dat gaat nu beter. Met daphna en maud afgesproken na de 'observatiedag' en thee gedronken, hart gelucht en gelachen. Op de weg terug (moet 15 min lopen) verdwaald. Stond ik daar tussen de rijstvelden en het werd al donker. Het hoofd van de school maar gebeld en gevraagd op hij me op kon komen pikken. Na een tijdje kwam er een vrouw aangelopen die mijn naam zei en dat ik mee moest lopen. Bleek de zus van het schoolhoofd te zijn en werd op de plek waar zij werkte door het schoolhoofd opgepikt en voor het huis afgeleverd. Het maffe was dat ik echt helemaal niet in paniek schoot of zo, vond het eerder grappig. De volgende dag wel lesgeven, was de bedoeling 1 uur in de 4e en 1 uur in de 6e, maar in het lokaal van de 4e klas hoor je de bel niet dus heb 100 min aan de 4e klas lesgegeven. Heb een beetje spelletjes gedaan, om de naam te leren kennen en who am I dus was niet erg. Daarna was er een programma om een of andere belangrijke dichter te eren. Er was een gedichtenwedstrijd (met het meeste in nepali, dus beetje saai) en een soort quiz. Donderdag wel echt vier volle uren les (van 40 min) gaat steeds beter, heb weer iets gedaan om de naam te leren en geprobeert ze engels te laten praten, maar uit sommige kinderen krijg je echt geen woord. Na school met het schoolhoofd naar bakthapur, in drie uur alles geprobeerd te bekijken (vier verchillende pleinen). De tocht naar huis in het donker achter op de moter was echt eng, maar heb het overleeft. Was wel erg leuk. Ga hier vroeg naar bed (10 uur, liefs eerder) aangezien ik om 6 uur/half 7 wordt wakker gemaakt met thee en brood of biscuitjes. Op vrijdag was het teachers day, echt super grappig. De leerlingen hadden zelf een programma voor de leraren bedacht. Eerst kregen we van elk kind bloemen en snoepjes en van sommige een knutseltje of beeldje echt lief. Daarna was er nog taart die de leerlingen bij de leraren naar binnen proppen en een opdrachten ronde voor de leraren van klas 5. Ik mocht gaan zingen, dus ging lekker beren botje zingen, verstaat toch niemand. Daarna gingen de kinderen de leraren nog belagen met rood poeder en was het afgelopen. Snel naar Thimi gewandeld en daar met maud en daphna op de bus naar bakthapur. Daar zou sven ons komen ophalen, maar dit was nog al een gedoe en duurde dus een uur voordat we elkaar gevonden hadden. Daarna een hobbelige, bochtige, misselijk makende weg naar Nargakot. Helemaal op de top van een berg een prachtig hostel gevonden, waar we al gelijk iets van de Himalaya konden zien, heel gaaf. Daarna begon het te regenen en hebben we binnen zitten thee drinken en kaarten. Wat gegeten, douche en gaat slapen. Nu weet ik ook dat ik hier geen loepia meer eet, want was er ziek van geworden (diaree en overgeven). Voelde me 's ochtends naar een lekker loperamidepilletje beter en dat was maar goed ook. Om 5 uur opgestaan om de zonsopgang te zien, wel wat wolken maar was desondanks prachtig om te zien. Langzaam zie je de himalaya ontwaken en kun je steeds meer besneewde toppen zien. Echt prachtig en zo vredig! De wolken beneden je enzo echt prachtig gewoon. Daarna eerst naar een uitkijktoren gelopen (vet druk daar) en daarna door naar nala. Was vet mooie tocht en was heerlijk om te lopen maar langer dan verwacht. Hebben er uiteindelijk 4 uur overgedaan. Op het eind nog wel regen, maar goed wat maakt het uit. In Nala nog even een tempel bekeken en toen terug naar Thimi en heb door het reispilletje in de bus liggen slapen. In Thimi nog even wat thee gedronken en toen terug naar de familie/hostel. En jeeeeh!! geen dahlbath (rijst met linzensoep) maar een soort rijstenpap met rozijen kokos en dadels, erg lekker. Zondag moest ik weer lesgeven, maar omdat de kinderen eigenlijk vakantie hebben voor 1 week, geef ik 1 uur les aan de 4e, 5e en 6e klas. Veel kinderen waren het vandaag vergeten, maar uiteindelijk had ik nog wel 30 kinderen. Ik ben begonnen met ze de uitspraak leren (jaja dat met mijn uitspraak) en nu kijken of ze er wat van opsteken. Zo volgens mij heb ik nu wel weer alles verteld. Op naar de dahlbath!!

kussss!!!!

Einde van de introdcutie

Hallo allemaal ben ik weer!

Ik heb een internetcafe gevonden dus kan weer even wat schrijven. Ik weet de betekenis van mijn naam (Nita): Zuiver van hard, behulpzaam zoiets ^^. Ik zit nu op een andere plaats in een ander gezin, maar ik zal eerst nog wat vertellen over de andere dagen van de introductie. We hebben nog veel nepali lessen gehad. Het werd steeds moeilijker en de lessen waren lang. Het is leuk en interessant om de lessen te hebben, maar lang, moeilijk en veel. We kunnen ons nu voorstellen, tot 15 tellen, een aantal kleuren, zeggen waar we wonen, wat en van wie iets is en iets kopen. Verder hebben we nog informatie gekregen over de geschiedenis, cultuur, schoolsysteem, politieksysteem en gezondheid hier in nepal. Veel wisten we al en sommige dingen waren echt intressant. Donderdag was echt super leuk, we gingen toen naar Kathmandu durbar square (een plein vol oude 5e eeuwse tempels. Echt vet mooi, heb er alleen lang niet alles van mee gekregen, omdat ik ziek was (twee keer overgegeven en diaree :s). Gelukkig was dit op durbar square na een tijdje over. De foto's hiervan heb ik er al eerder opgezet (genomen door maud ^^) De groep is echt super gezellig en iedereen is super aardig. Het regent hier af en toe heel hard, maar het valt nog heel erg mee, het is wel heel warm. Ik slaap trouwens gewoon in een (hard) bed en als we met de groep ergens heen gaan worden we gebracht en anders is het een taxi of bus (de bussen zijn echt gestoord en vol!!) Het eten is niet te pittig (dat doen ze speciaal voor ons ^^) en ik eet gewoon rijst met linzensoep, currie en soms kip of andere groenten (bamboe, asperges, boontjes, pompoenbladeren :p). Na durbar square gingen we naar het tempelcomplex swanaburnat (als je het zo schrijft xd) oftewel the monkey temple. Dit was ook vet mooi en een stuk rustiger en vrediger dan durbar square. Vrijdag hadden we een drukke dag met lessen ennnn... Ik heb een kurta (nepaleense kleding) laten maken. Zondag kon ik heb ophalen en moest weer terug want hij was te strak xd, maar hij is mooi geworden :). Zaterdag haden we eerst yoga lessen van een officiele yogaleraar. Het was nog best vermoeiend aangezien ik niet zo lang op de grond kan zitten in kleermakerszit (au rug, au benen) Maar het was best leuk en ontspannend en grappig en die man kon echt super gave dingen! Daarna waren we vrij en zijn Sven, Maud, Daphna en ik naar thamel (het toeristengedeelte waar ik ook de eerste nacht verbleef) geweest. We gingen in een minibus heen was echt crazy was en toen moesten we een heel stuk lopen en de weg zoeken. We hebben een aantal dingen gekocht, ik twee armbanden, een ring, een broek en een beeldje. Het afdingen is maf en ik heb maar 20 euro besteed :p. Daarna gingen we met een riksa naar durbar square. Die dingen zijn echt fantastisch, grappig en eng. Op durbar squar rondgelopen, kaarsje opgestoken en thee gedronken in de zon. Van zo'n dag niet in het klaslokaal zitten wordt je echt vreselijk energiek en vrolijk!. Met de taxi terug naar huis en op zoek naar een internetcafe, maar de elektriciteit ging uit dus helaas. Zondag was de laatste dag van de introdcutie. 's Ochtends les en 's middags op een markt als opdracht 5 dingen kopen voor 5/10 rupee (5/10 cent :p) Het was stressvol (als witte willen ze het niet goedkoop verkopen) maar grappig. Daarna 15 min in de regen gestaan op zoek naar en bus die naar het goede gebied ging (iets minder leuk, stomme mensen die super snel plaatsen roepen in vreemde taal, waar jij je plaats moet zien uit te zoeken) En daarna met de hele groep in een restaurant/cafe (bier) gedronken. Was super grappig, gezellig en leuk. Ze hebben megagrote flessen bier (normaal is 750 ml) en ja mart ik heb de doppen :p. 's avonds tas inpakken, foto's maken met de familie en slapen. Volgende dag (vandaag) was afscheid nemen en naar het project. Ik werd opgehaald door het schoolhoofd en een leraar en het was een drukke rit naar thimi waar ik nu ben. Ik heb tijdens de rit met de mensen gepraat over de school enzo. Ik schrok vreselijk toen ik de school en vooral mijn kamer voor de eerste keer zag. Zo armoedig en kaal enzo. Ik heb ook een foto van mijn kamer dus ik hoop dat ik kan uploaden. De familie waar ik verblijf kan eigenlijk geen engels, dus dat is wel moelijk, maar ik heb vooral te maken met het schoolhoofd. Ik kreeg was info over de school en we hebben wat gekletst. Ik moet 5,5 dag lesgeven (zaterdag en vrijdagmiddag heb ik vrij) en geef 5 of 4 keer 40 minuten les. Morgen mag ik eerst de klassen observeren en dan start ik woensdag met mijn lessen. En ik ben heel nieuwsgierig/zenuwachtig hoe dat wordt. Ik ben naar een internetcafe gebracht van de broer van het schoolhoofd door het schoolhoofd achter op de motor. Gewoon op een nepaleense snelweg zonder helm zigzaggen tussen de auto's? Geen probleem hier. Was echt geweldig en hij hield wel rekening met mij en zijn snelheid gelukkig. En nu kan ik eindelijk even mijn verhaal en foto's weer kwijt. Helaas geen skype hier dus geen contact met mathijs of mijn ouders. Het echte werk gaat nu beginnen en ik hoop jullie op de hoogte te houcen hoe het gaat.

Tot snel!

Kus Nienke

Eerste dagen

Hallo allemaal!

Ik ben veilig geland in Nepal :). Het vliegen met maud was gezellig en de reis ging goed. Onze bagage was alleen kwijt, maar gelukkig hebben we het vandaag kunnen ophalen. Okee waar moet ik beginnen ik heb zo veel beleeft en gezien! Het auto rijden is echt gestoord hier, zo chaotisch. Ik kan nu op internet bij het gastgezin waar ik verblijf de eerste week. Het is een moeder met haar dochter van 17 en zoon van 12 en super gezelllig. Het eten met de handen is nog een beetje wennen, maar gaat steeds beter. Ik heb nog geen rijst met linzen gehad, maar rijst met kip en rijst met groenten, het is erg lekker. 's ochtends krijg ik brood en daar ben ik wel blij mee want normaal hebben ze hier geen ontbijt. De lunch hebben we in een restaurant en is lekker. eeeh tja wat kan ik nog meer zeggen. Ik heb nu een introductieweek, die heb ik met vier andere nederlanders twee amerikanen en drie britten. Ze zijn allemaal erg aardig en het is gezellig. Gisteren hebben we een spel gedaan om elkaar beter te leren kennen. Daarvoor hadden we een soort hindoeistische ceremonie, waarbij ik een nepaleense naam kreeg: Nita. De betekenis horen jullie nog. Vandaag kregen we Nepali (nepaleense taal) lessen dat was best moeilijk en ik kan nog niet veel zeggen. De familie heeft ons geholpen met ons huiswerk net en ik heb net ook even naar huis kunnen bellen, wat erg fijn is. Ooh ja en het toiletgebruik is wennen. Bij het gastgezin hebben we wel een westerse toilet met wcpapier :), maar ik het huis van de man die de introductie leidt en waar we de introductie hebben is er geen papier, dus met het met je handen en water. Erg vaag. De huizen zijn van een prachtige kleur en ik vind het hier niet (overal) stinken. Gelukkig heb ik hier ook nog geen enge dieren gezien (geen spinnen :)) en de muskieten vallen ook mee gelukkig. Als jullie nog vragen hebben reageer maar, want ik heb zoveel beleef dat ik echt 10000 dingen vergeet. Ik hoop snel weer op internet te kunnen, dus tot dan!!

Kusjes, Nienke