Heeey allemaal!

Net al twee uur op het internet gezeten, maar was zoo sloom en mijn camera deed het daar niet dus nu een internetcafe opgezocht. Zat eerst bij een familie waarvan ik nog niet precies weet wie ze zijn, maar de man loopt op school rond af en toe en in het uis waar ik verblijf. Okee waar was ik gebleven... De naam van de school is english popular glorieland school (of iets in die richting). Dat observeren was dus niet observere. De eerste les ging de leraar weg en zei die dat ik maar met de kinderen moest praten. De rest van het uur is hij niet terug gekomen en had ik alles gehad wat ik in mn hoofd had voorbereid. Het was de 6e klas (rond 12 jaar) en het enige wat ze wilde was over voetbal praten, nou ja prima toch :p. Dus zonder voorbereiding gelijk 3 lessen gegeven (naja met de kinderen gepraat). Ging best wel belabbert maar dat gaat nu beter. Met daphna en maud afgesproken na de 'observatiedag' en thee gedronken, hart gelucht en gelachen. Op de weg terug (moet 15 min lopen) verdwaald. Stond ik daar tussen de rijstvelden en het werd al donker. Het hoofd van de school maar gebeld en gevraagd op hij me op kon komen pikken. Na een tijdje kwam er een vrouw aangelopen die mijn naam zei en dat ik mee moest lopen. Bleek de zus van het schoolhoofd te zijn en werd op de plek waar zij werkte door het schoolhoofd opgepikt en voor het huis afgeleverd. Het maffe was dat ik echt helemaal niet in paniek schoot of zo, vond het eerder grappig. De volgende dag wel lesgeven, was de bedoeling 1 uur in de 4e en 1 uur in de 6e, maar in het lokaal van de 4e klas hoor je de bel niet dus heb 100 min aan de 4e klas lesgegeven. Heb een beetje spelletjes gedaan, om de naam te leren kennen en who am I dus was niet erg. Daarna was er een programma om een of andere belangrijke dichter te eren. Er was een gedichtenwedstrijd (met het meeste in nepali, dus beetje saai) en een soort quiz. Donderdag wel echt vier volle uren les (van 40 min) gaat steeds beter, heb weer iets gedaan om de naam te leren en geprobeert ze engels te laten praten, maar uit sommige kinderen krijg je echt geen woord. Na school met het schoolhoofd naar bakthapur, in drie uur alles geprobeerd te bekijken (vier verchillende pleinen). De tocht naar huis in het donker achter op de moter was echt eng, maar heb het overleeft. Was wel erg leuk. Ga hier vroeg naar bed (10 uur, liefs eerder) aangezien ik om 6 uur/half 7 wordt wakker gemaakt met thee en brood of biscuitjes. Op vrijdag was het teachers day, echt super grappig. De leerlingen hadden zelf een programma voor de leraren bedacht. Eerst kregen we van elk kind bloemen en snoepjes en van sommige een knutseltje of beeldje echt lief. Daarna was er nog taart die de leerlingen bij de leraren naar binnen proppen en een opdrachten ronde voor de leraren van klas 5. Ik mocht gaan zingen, dus ging lekker beren botje zingen, verstaat toch niemand. Daarna gingen de kinderen de leraren nog belagen met rood poeder en was het afgelopen. Snel naar Thimi gewandeld en daar met maud en daphna op de bus naar bakthapur. Daar zou sven ons komen ophalen, maar dit was nog al een gedoe en duurde dus een uur voordat we elkaar gevonden hadden. Daarna een hobbelige, bochtige, misselijk makende weg naar Nargakot. Helemaal op de top van een berg een prachtig hostel gevonden, waar we al gelijk iets van de Himalaya konden zien, heel gaaf. Daarna begon het te regenen en hebben we binnen zitten thee drinken en kaarten. Wat gegeten, douche en gaat slapen. Nu weet ik ook dat ik hier geen loepia meer eet, want was er ziek van geworden (diaree en overgeven). Voelde me 's ochtends naar een lekker loperamidepilletje beter en dat was maar goed ook. Om 5 uur opgestaan om de zonsopgang te zien, wel wat wolken maar was desondanks prachtig om te zien. Langzaam zie je de himalaya ontwaken en kun je steeds meer besneewde toppen zien. Echt prachtig en zo vredig! De wolken beneden je enzo echt prachtig gewoon. Daarna eerst naar een uitkijktoren gelopen (vet druk daar) en daarna door naar nala. Was vet mooie tocht en was heerlijk om te lopen maar langer dan verwacht. Hebben er uiteindelijk 4 uur overgedaan. Op het eind nog wel regen, maar goed wat maakt het uit. In Nala nog even een tempel bekeken en toen terug naar Thimi en heb door het reispilletje in de bus liggen slapen. In Thimi nog even wat thee gedronken en toen terug naar de familie/hostel. En jeeeeh!! geen dahlbath (rijst met linzensoep) maar een soort rijstenpap met rozijen kokos en dadels, erg lekker. Zondag moest ik weer lesgeven, maar omdat de kinderen eigenlijk vakantie hebben voor 1 week, geef ik 1 uur les aan de 4e, 5e en 6e klas. Veel kinderen waren het vandaag vergeten, maar uiteindelijk had ik nog wel 30 kinderen. Ik ben begonnen met ze de uitspraak leren (jaja dat met mijn uitspraak) en nu kijken of ze er wat van opsteken. Zo volgens mij heb ik nu wel weer alles verteld. Op naar de dahlbath!!

kussss!!!!